شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 1791

اسرار تو در زبان نمی‌‌گنجد / اوصاف تو در بیان نمی‌‌گنجد 

اگرچه صبر من از روی دوست ممکن نیست / همی‌‌کنم به ضرورت، چو صبر ماهی
از اب 

کم مباش از درخت سایه‌‌فکن / هر که سنگت زند ثمر بخشش

چو می‌‌رفت از جهان این بیت می‌‌خواند / بر اهل فضل و ارباب براعت 

بر آتش عشقت آب تدبیر/ چندان که زدیم باز ننشست

خود کردن و جرم دوستان دیدن/ رسمی است که در جهان تو آوردی

یک روز به بندگی قبولم کن/ روز دگرم ببین که سلطانم

من نیز به خدمتت کمر بندم/ باش که غلام خویشتن خوانی

چشم دل باز کن که جان بینی     آن‌چه نادیدنی است آن بینی

دانه پنهان کن به کلّی دام شو     غنچه پنهان کن گیاه بام شو

ز دست دیده و دل هر دو فریاد     که هرچه دیده بیند دل کند یاد

بت خود را بشکن خوار و ذلیل     نامور شو به فتوّت چو خلیل