شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 16293

نثر فنی، کم کم در قرن هفتم ضعیف شد و در قرن هشتم با سیطره تیموریان بر ایران از میان رفت.

در این دوره ملاحسین واعظ کاشفی کتاب کلیله و دمنه را به انشای دوره خود بازگرداند و آن را انوار سُهیلی نامید.

از ویژگی‌های نثر این دوره ورود لغات قبایل مختلف ترک و مغول به زبان فارسی است که در دوره تیمور سرعت رشد آن بیشتر شد؛ اما این جریان در زبان فارسی دیری نپایید.

در این دوره، حاشیه‌نویسی‌های متعددی بر تاریخ‌های قدیم به نثر ساده انجام گرفت. نثر ساده این دوره فصیح و بلیغ است.

گر سخن گویم ز چین زلف تو / از سرکین چین در ابروی افکنی

 دلم محبّت ابنای روزگار گرفت / فغان که آینه‌ام خوی با غبار گرفت

 دل را نگاه گرم تو دیوانه می‌کند / آیینه را رخ تو پری‌خانه می‌کند

 نمی‌شود دل پاکان زحرف بد غمگین / ز عکس زشت نیفتد به روی آینه چین

برتری عشق بر عقل

پرهیز از زهد ریایی و توجه به صفا و پالایش درون

توجه به علومی همچون بیان و بدیع

توجه به امور اخروی و سخنان آرامش‌بخش