شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 24229

مگرکه بر رخ من داغ عشق میبینی/ میان داغ نبشته که نحن نزّلنا

الست عشق رسید و هر آن که گفت بلی / گواه گفت بلی هست صدهزار بلا

خرد نداند و حیران شود ز مذهب عشق/ اگرچه واقف باشد ز جمله مذهبها

شاخ عشق اندر ازل دان بیخ عشق اندر ابد/ این شجر را تکیه بر عرش و ثری و ساق نیست

مرغ دل باز هوادار کمان ابرویی است/ ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد (تناسب-تشبیه)

طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک/ چو درد تو نبیند که را دوا بکند (تلمیح-تضاد)

طایر دولت اگر باز گذاری بکند/ یار باز آید و با وصل قراری بکند (جناس-تضاد)

یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز/ که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند (مجاز-تلمیح)

آن یکی خر داشت پالانش نبود/ یافت پالان گرگ خر را در ربود

عشق‌هایی کز پی رنگی بود/ عشق نبود عاقبت ننگی بود

کوزه بودش آب می‌نامد به دست/ آب را چون یافت خود کوزه شکست

می‌سپرم راه هوایت به سر/ این ادب آن نیست که داند ادیب

در این شعر؛ دو بار، از دو نشانه برای یک متمم استفاده شده است.

از نوع قرار گرفتن قافیه‌ها مشخص می‌شود که قالب شعر مثنوی است.

توصیفات، ساده و تشبیهات اغلب حسی هستند.

فکر و کلام ساده است و روح خوش‌باشی بر شعر غلبه دارد.

از صدای سخن عشق ندیدم خوش‌تر / یادگاری که در این گنبد دوار بماند

روندگان طریقت ره بلا سپردند / رفیق عشق چه غم دارد از نشیب و فراز

درنگنجد عشق در گفت و شنید / عشق دریایی است قعرش ناپدید

راهی است راه عشق که هیچش کناره نیست / آن‌جا جز آن که جان بسپارند چاره نیست