شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10001

سر، هژبر، شاهد، سو  

همه، رزم،  شه، شاهد

گریبان، هیچ کس، هژبر، رخ 

رزم، جنگجو، هوس، آرزو

در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب / یا رب مباد آن‌که گدا معتبر شود

به لابه گفتمش ای ماهرخ چه باشد اگر/ به یک شکر ز تو دل خسته‌ای بیاساید

نیکنامی خواهی ای دل با بدان صحبت مدار / خود پسندی جان من برهان نادانی بود

خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود / به هر درش که بخوانند بی‌خبر نرود

با کمال احتیاج از خلق استغنا خوش است                             با دهان خشک مردن بر لب دریا خوش است

نیست پروا تلخ‌کامان را ز تلخی‌های عشق                               آب دریا در مذاق ماهی دریا خوش است

خرقه _زویر از باد غرور آبستن است                                         حق‌پرستی در لباس اطلس و دیبا خوش است

زور بر راه آورد چون راهرو تنها شود                                           از دو عالم، دشت پیمای طلب تنها خوش است

ولیکن چو معنیش یاد آوری / شود رام و کوته کند داوری

گر آمدنم به خود بُدی نامدمی / ور نیز شدن به من بدی کی شدمی؟

 احمق کتاب دید و گمان کرد عالم است / خودبین به کشتی آمد و پنداشت ناخداست

نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتم / همان خورشید تابانم اگر در زیر پا افتم