شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 11689

از خم ابروی تو ام هیچ گشایشی نشد / وه که در این خیال کج عمر عزیز شد تلف

غم به سراپرده شد آتش پرورده شد / گرفت در جان ما نوبت دیدار خواست

نوبت خانه گذشت نوبت بستان رسید / صبح سعادت دمید وقت وصال و لقاست

ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز / کز سر صدق می کند شب همه شب دعای تو

عنقا برکرد سر، گفت: کز این طایفه/ دست یکی پرحناست جعد یکی پُرخضاب

اوّل غسلی بکن زین سوی نیل عَدَم/ پس به تماشا گذر ز آن سوی مصر بقا

با اثر داغشان هر دم سلطان عشق/ گوید خاقانیا خاک تواَم مرحبا

محنت چون خون و گوشت در تنم آمیخته‌ست/ تا نشود جان ز تن زو نتوان شد رها

سه _ دو

پنج _ یک

چهار _ یک

چهار _ دو

تا کی از دست تو خونابه خورم / رحمتی کز غم خون شد جگرم

ما چو یعقوب به مصر، از پی دیدار عزیز / آمدیم اینک و با کلبه احزان رفتیم

چه توان گفت در لطافت دوست / هرچه گویم از آن لطیف‌تر است

گرچه دریا را نمی‌بیند کنار / غرقه حالی دست و پایی می‌زند