شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19718

ز خنجر تو چنان کار دین گرفته طراز ، که کعبه حسرت اسلام دارد از پاریز

سمند عزم تو را حلقهء هلال رکاب ،  عروس بخت تو را ملک روزگار جهیز

هم از ترنم آن گوش هوش لحن آمیز ، هم از ترشح این ذوق عقل عیش آمیز

سحاب گشت ز تقطیر ژاله گوهر بار ، نسیم شد ز مسامات ابر بحر انگیز 

حال دنیاوی ما نیک شده بود و هر یک لباسی بپوشیدیم. (صفت)

از رحمت کردگار ناامید نباید شد که او رحیم است.(مضاف الیه)

به گوشه‌ای باز شدیم و به تعجّب در کار دنیا می‌نگریستیم (متمّم)

مردی اهل و فاضل و متواضع دیدم و متدین.(مسند)

صاحب دیوان ما گویی نمی‌داند حساب / کاندر این طغرا نشان حسبه‌لله نیست

من ارچه در نظر یار خاکسار شدم / رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

شد حلقه قامت من تا بعد از این رقیبت / زین در دگر نراند ما را به هیچ بابی

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست / همه جا خانه‌ی عشق است چه مسجد چه کنشت

چه جای صحبت نامحرم است مجلس انس                                     سر پیاله بپوشان که خرقه‌پوش آمد

حدیث دوست به رندان بگوی نی به ملک                                       که اهل عشق بود سرّ عشق را محرم

تا سر مویی تعلق هست، محرومی به جاست                                   هر که این زنّار دارد در حرم نامحرم است

با زاهد فسرده مگو شرح سرّ عشق                                              از نکته‌های خاص مکن پیش عام بحث

چهار تا 

سه تا

دو تا

یکی