شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19240

اگر (غیاث _ قیاس) کنم من ز دجله تا جیحون / ز لشکر تو همی نگسلد نفر ز نفر

تو از ما (فارق _ فارغ) و ما با تو همراه / ز ما فریاد می‌آید تو خاموش

 امشب بنشینم چون آن مه بگرفت / تا روز همی‌زنیم (طاس _‌ تاس) و لب طشت

چندین چه غمزه می‌زنی از بهر کشتنم / صید تو زنده نیست مکن رنجه (شست _ شصت) را

هر بهشتی که در جهان خداست / دوزخی کرده‌اند بر گذرش 

بلبل اندر قفس نمی‌ماند / سال‌ها جز به علّت هنرش

رطب از شاهدی و شیرینی / سنگ‌ها می‌زنند بر شجرش

وز لطافت که هست در طاووس / کودکان می‌كَنند بال و پرش

من بسته دام تو، سرمست مدام تو / آوخ که چه دام است این، یا رب چه مدام است آن؟

راز من جمله فروخواند بر دشمن و دوست / اشک از این واسطه از چشم بیفتاد مرا

جان بخواه از من بیدل که روانت بدهم / به‌جز از جان ز من آخر چه تمناست تو را

به هوای گل رخسار تو در رقص بود / شعله عشق در آتشکده سینه ما

در ره او نبود سنگ و اگر باشد نیز / جز گهر از سر هر سنگ به پایی نرسد

هر شب من بیچاره در وقت سپیده‌دم / بر خاک سر کویت، تا کی گهر اندازم؟

کلکت گهر فشاند و این بس شگفت نیست / کاو را همیشه بحر عمان است در جوار

بارم ده از کرم سوی خود تا به سوز دل / در پای دم‌به‌دم گهر از دیده بارمت