شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15970

دمادم درکش ای سعدی شراب صرف و دم درکش/ که با مستان مجلس درنگیرد زهد و پرهیزت
 

از در دل و اهل دل آب حیات/ چند نوشیدیّ و وا شد چشمهات
 

دلم خزانۀ اسرار بود و دست قضا/ درش ببست و کلیدش به دلستانی داد
 

به قیاس در نگنجی و به وصل درنیایی/ متحیرم در اوصاف جمال و روی و زیبت
 

جستم، برگشتم

 پتیاره، بدقواره

بوقلمون، دون

فنا، خدا

 ما بارگه دادیم، این رفت ستم بر ما                             بر قصر ستمکاران، گویی چه رسد خذلان (مسند- نهاد)

 تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من                         هیچ کس می‌نپسندم که به جای تو بود (منادا- مفعول)

 بر تیر جورتان ز تحمّل سپر کنیم                              تا سختی کمان شما نیز بگذرد (متمم- قید)

 بادی که در زمانه بسی شمع‌ها بکشت                            هم بر چراغدان شما نیز بگذرد (نهاد- مفعول)

مغنّی نوای دگر ساز کن / دلم تنگ شد مطرب آواز کن

صوفی بیا که کعبه مقصود در دلست / حاجی به هرزه راه بیابان گرفته است

نه برکشیده جاه تو پست داند شد / نه اوفتاده زخم تو برتواند خاست

مطرب دستی به چنگ می‌زن / ساقی پای به رقص بردار