شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10882

نیمیش شد خورنده و نیمیش خوردنی / نیمی حریص پاکی و نیمی دگر پلید

بدو گفت پیمانت خواهم نخست / به چاره دلش را ز کینه بشست

هر کسی با شمع رخسارت به وجهی عشق باخت / زان میان پروانه را در اضطراب انداختی

فریدون چو بشنید شد خشمناک / ازان ژرف دریا نیامدش باک

به رنگ جیوه، لفظی ترکی، غرقاب، تاج 

جیوه، عرب، قسمت کم‌عمق رودخانه، کلاه پادشاهان

جیوه‌ای، غیرترک، ته آب، صاحب‌منصب

جیوه، عربی، کنار دریا، تاج بلند

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت                                                   جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت (تشبیه - ایهام تناسب)

ز شرم آن که به روی تو نسبتش کردم                                              سمن به دست صبا خاک در دهان انداخت (کنایه - استعاره)

ز مرغ صبح ندانم که سوسن آزاد                                                     چه گوش کرد که با ده زبان خموش آمد (استعاره - تناقض)

بنفشه دوش به گل گفت و خوش‌نشانی داد                                      که تاب من به جهان طرّه فلانی داد (ایهام – تشخیص)

 داغ‌های ناامیدی یادگار از خود گذاشت / خرده عمرم که چون نقد شرار از دست رفت

می وصل نیست «وحشی» به خمار هجر خوکن / که شراب ناامیدی غم درد سر ندارد

 به صد امید به نخل تو کرده‌ام پیوند / بریدن از تو به ناکام مشکل است مرا

خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟ / ابر را گر پا به گل رفته است بارانی کجاست؟