شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 10818

حذف همزه

ابدال

بلند تلفظ کردن مصوت کوتاه

کوتاه تلفظ کردن مصوت بلند

نه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشست / کلاهداری و آیین سروری داند

تو بندگی چون گدایان به شرط مزد مکن / که دوست خود روش بنده‌پروری داند

غلام همت آن رند عافیت سوزم / که در گداصفتی کیمیاگری داند

مدار نقطۀ بینش ز خال توست مرا / که قدر گوهر یکدانه جوهری داند

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست / سخن‌شناس نه ای جان من خطا اینجاست

می‌کوش به هر ورق که خوانی / کان دانش را تمام دانی

بسم الله الرحمن الرحیم / هست کلید در گنج حکیم

کیسه هنوز فربه است با تو از آن قوی دلم / چاره چه خاقانی اگر کیسه رسد به لاغری

چه توان گفت در لطافت دوست؟ / هرچه گویم از آن لطیف‌تر است

آن که منظور دیده و جان است / نتوان گفت شمس یا قمر است

برگ تر خشک می‌شود به زمان / برگ چشمان ما همیشه تر است

سعدی از بارگاه حضرت دوست / تا خبر یافتست، بی‌خبر است

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت          که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

در راه عشق مرحله قرب و بعد نیست          می‌بینمت عیان و دعا می‏فرستمت

سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند          پری‌رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند

ترسم که اشک در غم ما پرده‌در شود          وین راز سر به مهر به عالم سمر شود