شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 11815

انتقاد از شعر دوره بازگشت با مطرح شدن مباحث جدید در جامعه و ادبیات در اواخر دوره قاجار آغاز شد.

صبای کاشانی و قاآنی از مقلّدان سبک خراسانی در دوره بازگشت بودند.

تا آغاز سلطنت فتحعلی شاه، تأثیر سبک هندی بر شعر فارسی به‌طور کلی از بین نرفته‌بود.

شاعران دوره بیداری نیاز به تغییر شعر برای گنجاندن موضوعات جدید در آن را احساس کرده‌بودند.

بعد یک ماه، بعد از این معاهده و قسم، آدم همین امیربهادر را می‌بیند که برای انهدام اساس شوروی با غلام‌های کشیک‌خانه ترکی بلغور می‌کند.

روی صندلی‌های هیئت رئیسه را پهنای شکم‌شان پر می‌کند و چهار تا وکیل حسابی هم که داریم، بیچاره‌ها از ناچاری چارچنگول روی قالی رماتیسم گرفته‌اند.

همسایگان ما با کشیدن راه‌آهن در ایران از آن جهت مخالفت می‌کنند که نه تنها حمایت از انسان و ملل ضعیف را بر عهده گرفته‌اند، بلکه انجمن حمایت از حیوانات هم دارند.

این درویش یک دفعه بیخود بیخودی سرش گیج خورده جلوی چشمش را دود سیاهی گرفته و کم‌کم همان دود تمام عرصه وجودش را فراگرفت و مرد.

دو

سه

چهار

پنچ

از آنجایی که شاعران جدید توانایی سرودن آثار جدید در سبک جدید را نداشتند راهی به جز تقلید آثار پیشینیان نداشتند و به این سبب «سبک بازگشت» ایجاد شد.

هدف انجمن خاقان، رهایی بخشیدن شعر فارسی از تباهی و انحطاط اواخر دورۀ صفوی و دوره های بعد از آن بود، اما برای رسیدن به این هدف، راهی جز تقلید از آثار پیشینیان در پیش نگرفتند و به همین خاطر شعر را به دوران گذشته بازگرداندند و موجب پیدایش «سبک بازگشت» شدند.

هدف انجمن خاقان، ایجاد یک سبک جدید برای شعر فارسی بود. اما برای رسیدن به این هدف راهی جز تقلید آثار پیشینیان نداشتند تا بتوانند مقدمات سبک جدید را فراهم کنند. به همین خاطر شعر را به دوران گذشته بازگرداندند و موجب پیدایش «سبک بازگشت» شدند.

شاعران دوران جدید تمایل شدیدی به سبک هندی داشتند به همین دلیل سبک جدیدی را در شعر ایجاد کردند که دارای ویژگیهای سبک هندی باشد و حدفاصل بین سبک هندی و سبک دورۀ بیداری شود.