شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 12693

فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب / آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب

نغمه حافظ شنو ز خامه صائب / چند نشینی که خواجه کی به درآید

نه عاشق کُنَد ملک دنیا طلب / نه بهرام شمشیر چوبین خوهد

بی‌دلی در همه احوال خدا با او بود / او نمی‌دیدش و از دور خدایا می‌کرد

صائب این آن غزل حافظ شیراز که ‌گفت                                      مژده‌ ای دل که مسیحا نفسی می‌آید

به شهر عشق منم شهریار و چون حافظ                                 منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن

نغمه حافظ شنو ز خامه صائب                                       چند نشینی که خواجه کی به درآید

به فکر صائب از آن می‌کنند رغبت خلق                           که یاد می‌دهد از طرز حافظ شیراز

جناس

تلمیح

مجاز

اغراق