شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 22084

بفرمود تا خداوندان کتب را، از دهقانان و فرزانگان و جهاندیدگان از شهرها بیاورد و چاکر او به فرمان او نامه کرد و کس فرستاد به شهرهای خراسان و هشیاران از آنجا بیاورد.

سپاس و آفرین مر خدای کامران و کامکار و آفریننده زمین و آسمان را آن کش نه همتا و نه انباز و نه دستور و نه زن و نه فرزند. همیشه بود و همیشه باشد.

شب به حقیقت بودن ماست اندر تاریکی سایه زمین، چون آفتاب از ما غایب باشد زیر افق؛ و چون نزدیک آمد، به برآمدن آن شعاع‌های او را که گرد بر گرد سایه است نخست ببینیم.

دیگر روز به درگاه آمدی و با خلعت نبود، که بر عادت روزگار گذشته قبایی ساخته کرد و دستاری نشابوری یا قاینی، که این مهتر را رضی ‌الله عنه با این جامه‌ها دیدندی به روزگار و از ثقات او شنیدم ...

چون دل و جان سَنایی طَبع فَرخ ‌زاد را
چُن دِلُ جانِ سَنایی طَبعِ فَرُخ‌زاد را

باز بر عشاق صوفی طبع صافی جان‌گمار
باز بَر عُشاقِ صوفی طَبعِ صافی جان گُمار

سر برآوردند مشتی گوشه گشته چون کمان
سر بَراوَردَند مُشتی گوشِ گَشتِ چُن کَمان

بوسه مگر دادمی من کف پای تو را
بوسه مَگَر دادمَی مَن کفِ پایِ تُ را