شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 25382

متن بر سپردن امور به فردی کاردان تأکید دارد.

در متن آرایه تشخیص به‌کار رفته است.

جمله دوم کنایه از «شکست نخوردن در امور و رسیدن به خواسته‌ها» است.

آرایه‌های تشبیه و تلمیح در متن وجود دارد.

آن نقش بین که فتنه کند نقش‌بند را / و آن لعل لب که نرخ شکسته است قند را (کاربرد تاریخی «را» در مصراع دوم)

آهنگ آن دارد دلم کز پرده بیرون اوفتد / مطرب گر این ره می‌زند گو پست ‌گیر آهنگ را (کاربرد فعل امر بدون «ب»)

مطرب آهنگ چنین تیز چه گیری که کند / جان شیرین به لب لعل تو آهنگ مرا (حذف فعل به قرینه)

گر در کمندم می‌کشی شکرانه را جان می‌دهم / کان دل که صید عشق شد دولت شمارد دام را (کاربرد تاریخی حرف اضافه)

 اگر تو جور کنی رأی ما دگر نشود / هزار شکر بگوییم هر جفایی را

نازها زان نرگس مستانه‌اش باید کشید / این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش

به نرمی ز دشمن توان کرد دوست / چو با دوست سختی کنی دشمن اوست

با که این نکته توان گفت که آن سنگین‌دل / کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست

هرکه خواهد که شود رهسپر وادی عشق                  ترک جان، دادن سر، معنی اوّل قدم است

زبان تیشه با فرهاد گفتا در دم رفتن                       که راه کوی شیرین را ز سر باید قدم کردن

به لب رسید همان لحظه جان شیرینم                    که دور از آن لب شیرین نوشخند شدم

دست از سر و جان شو به ره عشق که این راه           اوّل قدمش پای زدن بر سر جان است