شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 7696

بر آتش عشقت آب تدبیر/ چندان که زدیم باز ننشست

خود کردن و جرم دوستان دیدن/ رسمی است که در جهان تو آوردی

یک روز به بندگی قبولم کن/ روز دگرم ببین که سلطانم

من نیز به خدمتت کمر بندم/ باش که غلام خویشتن خوانی

شکنجه صبر ندارم بریز خونم و رَستی

کز آن جانب که او باشد صبا عنبرفشان آید

می‌نپنداشتم که روز شود

ورای طاعت دیوانگان ز ما مطلب

چشم دل باز کن که جان بینی     آن‌چه نادیدنی است آن بینی

دانه پنهان کن به کلّی دام شو     غنچه پنهان کن گیاه بام شو

ز دست دیده و دل هر دو فریاد     که هرچه دیده بیند دل کند یاد

بت خود را بشکن خوار و ذلیل     نامور شو به فتوّت چو خلیل