شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 11192

عشق بهین گوهری است، گوهر دل کان او/ دل عجمی صورتی است، عشق زبان دان او

اگر کیمیای وفا جست خواهی/ جز از دست هر خاک پایی نیابی

برگ بی برگی بود ما را نوال/مرگ بی مرگی بود ما را حلال

سلطان دهر گفته که ای خواجه تا کجا/ بنوشته هفت چرخ و رسیده به مستقیم

مرا دردی‌است اندر دل که درمان نیستش یارا / من و دردت چو تو درمان نمی‌خواهی دل ما را (واژه‌آرایی، واج‌آرایی)

مگو پای عزت بر افلاک نه / بگو روی اخلاص بر خاک نه (ترصیع، تضاد)

گاه گل در روی آتش دسته کرد / گاه پل بر روی دریا بسته کرد (موازنه، تلمیح)

امروز خندان آمدی مفتاح زندان آمدی / بر مستمندان آمدی چون بخشش و فضل خدا (واج آرایی، سجع)

ای زمین را از رخت چون آسمان فَرّ و بها / بوسه‌ای را از لبت ملک زمین زیبد بها (تشبیه / تضاد)

مدحش چرا کنم که بیالایدم خرد / هجوش چرا کنم که بفرسایدم زبان (ترصیع / تضاد)

گویم همه ثنای تو در غیبت و حضور / جویم همه رضای تو در شدّت و رخا (موازنه / جناس)

به خاموشی امان خواه از چنین هنگامه باطل / که حرف حق چو منصور از زبان‌ها دار جوشاند (تلمیح / مجاز)