شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 9466

دامی به راهی می‌‌زنم، مرغی به دامی می‌‌زنم

نظر آوردم و بردم که وجودی به تو ماند

آب چه دانست که او گوهر تابنده شود

گویی چه شد کان سرو بن با ما نمی‌‌گوید سخن

شفا می‌دهد آشکارا به دل/ اشارات پنهانی چشم تو

خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم/ به صورت تو نگاری نه دیدم و نه شنیدم

من اگر خوبم اگر بد تو برو خود را باش/ هرکسی آن درود عاقبت کار که کشت دلم

دلم جز مهر مهرویان طریقی برنمی گیرد/ ز هر در می‌دهم پندش ولیکن در نمی‌گیرد

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند / چه دید اندر خم این طاق رنگین

لب سرچشمه‌ای و طرف جویی / نم‌ اشکی و با خود گفت‌و‌گویی

همی آز کمتر نگردد به سال / همی روز جوید به تقویم و فال

از نیستان تا مرا ببریده‌اند / در نفیرم مرد و زن نالیده‌اند

چهار

چهارده

شش

هشت