شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 26375

روزی ‌ا‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد /  ابر از رخ گلزار همی‌شوید گرد (کاربردهای تاریخی دستور)

چون عهده نمی‌شود کسی فردا را / حالی خوش دار این دل پر سودا را (کاربرد تاریخی«را» در مصراع دوم)

چنان مشتاقم ای دلبر به دیدارت که از دوری / برآید از دلم آهی بسوزد هفت دریا را (به کارگیری «بسوزد» در معنای «بسوزاند»)

چون باید مرد و آرزوها همه هشت / چه مور خورد به گور و چه گرگ به دشت (وجود واژگان کهن)

الف _ ب _ ج _ د                                                

د _ ب _ الف _ ج

ب _ د _ الف _ ج                                                

ج _‌ الف _‌ د _ ب

در این حضرت آنان گرفتند صدر/ که خود را فروتر نهادند قدر

ره این است سعدی که مردان راه/ به عزت نکردند در خود نگاه

مکن خیره بر زیردستان ستم/ که دستی است بالای دست تو هم

چون زلف بتان شکستگی عادت کن/ تا صید کنی هزار دل در نفسی

برو خواجه کوتاه کن دست آز / چه می‌بایدت ز آستین دراز (نکوهش طمع)

گنهکار اندیشناک از خدای / به از پارسای عبادت‌نمای (سرزنش ریاکاری)

گر به جای نانش اندر سفره بودی آفتاب / تا قیامت روز روشن کس ندیدی در جهان (بیان خسیس بودن فردی)

هر که نان از عمل خویش خورد / منّت حاتم طایی نبرد (تأکید بر کمک به نیازمندان)