شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1

در کدام گزینه غلط املایی هست؟

کسی را به عیب و نقصان منسوب مگردان و در هیچ کاری تأخیر و درنگ مکن.

کدخدایی بود درویش و تنگ‌حال و ناسازگاری بر خوی و خلق او غالب، زنی داشت به دیانت آراسته.

هر که را سعادت یار باشد در کارها تدبّر و اندیشه کند و هضم و احتیاط را ضایع نگذارد.

شناخت مواضع خطا و صواب از فواید فراوان خالی نماند. پس مرا از آن مطلّع گردان

بخش مشخّص‌شده‌ی گزینه‌ی ...، رکن متفاوتی از ارکان تشبیهی در آن بیت است.

روز و شب در صحن میدان ثناش / بر کمیت خامه جولان می‌زنم ثنا

مورم و گر لطف او باشد رفیق / تاخت بر ملک سلیمان می‌زنم من

آه از دمی که تنها با داغ او چو لاله / در خون نشسته باشم چون باد رفته باشد او

خونش به تیغ حسرت یا رب حلال بادا / صیدی که از کمندت آزاد رفته باشد تیغ

منظور از «گهر» در کدام بیت متفاوت است؟

صورت کشند و نقش بر ایوان، نه این‌ چنین / کش نوش در لب و گهر اندر دهان کند

ای پسته دهانت نرخ شکر شکسته / وی زاده زبانت قدر گهر شکسته

لبان لعل تو بردارد از گهر پرده / دهان تنگ تو بنماید از شکر دندان

چشمه نوش گهرپوش لبت چشمه جان / حلقه زلف شکن بر شکنت معدن دل

مفهوم تمام گزینه‌ها به‌جز گزینهٔ .......... با بیت زیر یکسان است.

«کبوتری که دگر آشیان نخواهد دید / قضا همی بردش تا به سوی دانه و دام»

هر آن که گردش گیتی به کین او برخاست / به غیر مصلحتش رهبری کند ایام

من ببینم دام را اندر هوا / گر نپوشد چشم عقلم را قضا

نه دانا به سعی از اجل جان ببُرد / نه نادان به ناساز خوردن بمُرد

بر من قلم قضا چو بی من راندند / پس نیک و بدش ز من چرا می‌دانند؟

کدام بیت، توأماً دارای تشبیه و ایهام است؟

مگر تو روی بپوشی و فتنه بازنشانی / که من قرار ندارم که دیده از تو بپوشم

گرم حیات بماند، نماند این غم و حسرت / وگر نمیرد بلبل، درخت گل به بر آید

دگر سر من و بالین عافیت هیهات / بدین هوس که سر خاکسار من دارد

قوّت شرح عشق تو، نیست زبان خامه را / گرد در امید تو، چند به سر دوانمش

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19239