شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 16427

بگویی وانگهی از گفته برگردی / بدان ماند که گویی بی‌هُش و مستی

به طاعت قرب ایزد می‌توان یافت / قدم در نه گرت هست استطاعت

تو پنداری که بدگو رفت و جان برد/ حسابش با کرام‌الکاتبین است

دل از من برد و روی از من نهان کرد / خدا را با که این بازی توان کرد

الف _ ج

ب _ ه_

ج _ د

د _ ه_

من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم / بدار ای دوست، دست از من که طاقت رفت و پایابم

ز عقل اندیشه‌ها زاید که مردم را بفرساید / گرت آسودگی باید برو عاشق شو ای عاقل

ازین پس عیب شیدایان نخواهم کرد و مسکینان / که دانشمند از این صورت برآرد سر به شیدایی

ای که در دل جای داری بر سر چشمم نشین / کاندرین بیغوله ترسم تنگ باشد جای تو

چو با پهلوان کار برساختند / ز بیگانه خانه بپرداختند

به من ده که بس بی‌دل افتاده‌ام / وز این هر دو بی‌حاصل افتاده‌ام

یکی خانه کرد اندر البرز کوه/ که دیو اندران رنج‌ها شد ستوه

بدو گفت چون تیره شد روی کار/ نشاید شمردن به بد روزگار