شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 25634

زبان پهلوی

زبان پارتی

زبان فارسی باستان

زبان فارسی میانه

آوردن ترکیب‌‌های تازه

به‌‌کارگیری انواع توصیف

برخورداری از استعاره‌‌های دلپذیر و تشبیهات متنوع

استفاده از مفاهیم ذهنی در قلمرو تعالیم دینی و سیاسی

کسایی

رودکی

شهید بلخی

فردوسی

فارسی باستان در دوره‌ی هخامنشیان رایج بود. فرمان‌ها و نامه‌های شاهان هخامنشی به این زبان و به خط میخی نوشته شده است.

زبان پهلوی، زبان رسمی دوران ساسانی بود. آثاری که به این زبان تألیف شده بیشتر آثار دینی زردشتی است.

زبان پارتی در جنوب و جنوب شرق ایران متداول بود. منظومه‌ی «درخت آسوریک» اصلی پارتی دارد.

فارسی دری، نخستین صورت زبان ادبی فارسی نو در برابر نفوذ عناصر زبان عربی بود. ادبیات فارسی دری تقریباً هم‌زمان با دولت طاهریان پدید آمد.

سادگی فکر و روانی کلام

آوردن ترکیب‌های کهن و استعاره‌های ساده

توجّه داشتن شاعران به واقعیّت‌های بیرونی

به کارگیری انواع توصیف