شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17567

چنان به عدل تو مشتاق بود دولت و ملک                                             که تشنگان به فرات و پیادگان به حرم

گر بود شوق حرم بُعد منازل سهل است                                             هجر در راه حقیقت نکند منع وصال

به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند                                             هزار بادیه سهل است اگر بپیمایند

ای بادیه هجران تا عشق حرم باشد                                             عشاق نیندیشند از خار مغیلانت

 چون سگ درّنده گوشت یافت نپرسد / کین شتر صالحست یا خر دجّال // با گرسنگی قوّت پرهیز نماند / افلاس عنان از کف تقوی بستاند

 تن به بیچارگی و گرسنگی / بنه و دست پیش سفله مدار // پرنیان و نسیج بر نااهل / لاجورد و طلاست بر دیوار

جوان اگرچه قوی‌یال و پیلتن باشد / به جنگ دشمنش از هول بگسلد پیوند // نبرد پیش مصاف‌‌آزموده معلوم است / چنان‌که مسئله‌ی شرع پیش دانشمند

پدر کز من روانش باد پرنور / مرا پیرانه پندی داد مشهور // که از بی‌دولتان بگریز چون تیر / سرا در کوی صاحب‌دولتان گیر

نیست جز خودشکنی دامن اقبال بلند / آخر ای مشت غبار این همه پرواز چرا

 سرافرازی مجوی و پست شو پست / که تاج پاک بازان تخته بند است

 تواضع پایه اقبالمندی است / به قدر خاکساری سربلندی است

 سعدی چو سروری نتوان کرد لازم است / با سخت بازوان به ضرورت فروتنی

اگر روزی مرادت بر نیارد / جزع سودی ندارد صبر کن تا

ساقیا جامی که دوران بی‌وفاست / کار او جور است و رسم او جفاست

اگر این است راحت‌ها، همان رنج / اگر این است آسایش همان درد

خنیاگرانت فاخته و عندلیب را / بشکست نای در کف و طنبور در کنار

گوش تا تشنه گفتار نباشد چو صدف                                مفشان قطره خود همچو رگ ابر بهار

سخن که تیغ زبان ها ازوست جوهر دار                               خسی است در قدح خوشگوار خاموشی

سست در گفتار مانند گنهکاران مباش                            سعی کن چون بی گناهان بر سخن باشی سوار

سخن گفته دگر باز نیاد به دهن                           اول اندیشه کند مرد که عاقل باشد