شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

کدام گزینه درباره شخصیت‌ها و آثار قرن نهم صحیح نیست؟

شاه نعمت‌الله ولی از شاعران قرن نهم بود و دارای دیوان شعری با مضامین عرفانی است.

جامی کتاب بهارستان را به سبک گلستان سعدی نوشت. همچنین در مثنوی‌هایش به طریق نظامی توجه داشت.

تذکره دولتشاه به تشویق امیرعلی‌شیرنوایی نوشته شده است که شرح احوال بیش از صد تن از شاعران ایرانی است.

جامی کتاب نفحات‌الانس خود را به شیوه الهی‌نامه عطار در بیان حقایق عرفانی و ذکر احوال عارفان نگاشته است.

با توجه به متن زیر کدام گزینه نادرست است؟

«چون یونس (ع) از شکم ماهی نجات یافت؛ متفکر بود و کمتر سخن می گفت. یکی از موجب سکوت و سبب خاموشی پرسید. گفت: سخن، مرا در حبس شکم ماهی انداخت تا وجودم در آتش وحشت شمع وار بگداخت. خاموشی با سلامت به از گفتن با ملامت.»

متن، ساده است و واژۀ دشواری در آن به چشم نمی خورد.

آرایه های تشخیص و تشبیه در متن به کاررفته است.

مفهوم کلی متن، سرزنش گوشه نشینی است.

بین واژه های «سلامت و ملامت » جناس به کاررفته است.

در کدام بیت به مفهوم عدم دلبستگی و تعلق دنیایی سفارش نشده است؟

مراد و کام دنیای مضر چون زهر مار آید / ز بهر زهر هر ساعت مرو در کام اژدرها

محل حادثه است این جهان، در او آرام / مکن که مسکن شیران نه جای آرام است

نه هر کو نعمتی دارد عزیز است و شریف آن کس / که گل در دامن خار است و زر در کیسهٔ خارا

دلا تو طایر قدسی در این خرابه مگرد / که نیست دانه و هرجا که می‌روی دام است

کاربردهای کهن که در متن زیر آمده است و امروزه به گونه‌‌ای به کار گرفته می‌شوند،‌ کدام‌اند؟

«هر که به امور دنیایی رو آورد و از سعادت آخرت خود غفلت کند،‌ هم‌چون آن مرد است که از پیش اشتر مست بگریخت و به ضرورت خویشتن در چاهی آویخت و دست در دو شاخ زد که بر بالای آن روییده بود در این میان بهتر بنگریست، هر دو پای بر سر چهار مار بود؟»

آویخت، بگریخت، مست، آخرت

امور دنیایی، روآورد، غفلت، خویشتن

دست زد، روآورد، آویخت، بگریخت

اُشتر، شاخ، بنگریست، نتوان دانست