شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 10544

شد در ره او جسمم با آن که ز خوبان بود/ این کشتی بی لنگر پروردۀ طوفان ها

کشتی ز صبر ساز که داری ز سوز و اشک/ دل چون تنور گشته و طوفان برآمده

در این گرداب بی پایان منه بار شکم بر دل/ که کشتی روز طوفان غرقه از باد شکم گردد

کیستم من مشت خار در محیط افتاده ای / دل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان داده ای

موسی، قارون را نصیحت کرد که: اَحسن کما احسن الله الیک.

شبی در خدمت پدر –رحمة الله علیه- نشسته بودم و همه شب دیده بر هم نبسته.

دانای ضمایر هر قوم، لا تأخُذهُ سِنَةٌ و لانَوم.

دروش بی معرفت نیارامد تا فقرش به کفر انجامد: کادَ الفَقر ان یکون کُفرا.

تو قد بینی و مجنون جلوهٔ ناز/تو چشم و او نگاه ناوک‌انداز

چو خامه در ره فرمان او سر طاعت/ نهاده‌ایم، مگر او به تیغ بردارد

آن پریشانی شب‌های دراز و غم دل/ همه در سایۀ گیسوی نگار آخر شد

هرچه زان تلخ‌تر بخواهد گفت /گو بگو از لب شکربارش