شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 1839

ترسم که خانه‌ات شود ای محتشم خراب/ از سیل اشک دیدۀ گریان کارگر

طالبان عدل و قانون را ز مرگ اندیشه نیست/ از برای آن‌که آب زندگانی خورده‌اند 

از ملک ادب حکم‌گزاران همه رفتند/ شو بار سفر بند که یاران همه رفتند

عود و چندن نه هر دو خوشبویند/ بر زمین هر دو را یکی است وطن

عارف قزوینی- بهار

عارف قزوینی- فرخی یزدی

فرخی یزدی- عارف قزوینی

بهار- عارف قزوینی

نثر دوره بیداری، با فاصله‌گرفتن از دوره مشروطه، درون‌مایه‌های آزادی، سنت‌شکنی و تجددخواهی را با لحنی آرام‌تر ادامه داد.

به دنبال تحولات سبکی در شعر فارسی، در نثر نیز قید و بندهای نثر مصنوع و فنی کنار گذاشته شد.

وطن به عنوان سرزمینی با مردم مشترک در ویژگی‌های فرهنگی و قومی و زبانی، بنیادی‌ترین عنصر فکری مشروطه‌خواهان بود.

در این دو قرن، سبک بازگشت نقطه عطفی در شیوه‌ها و ویژگی‌های سخن پارسی به وجود آورد.

اگر زنده ماندم و بهاران ان شاء الله تعالی موافق خواهش آمدم، رفع همه حرف ها به فضل خدا می شود و اگر مردم و نیامدم، عذر ما بپذیر.

چه لازم که رای خود را در رای نوکر و چاکر مستهلک سازی و خود بالمرّه عاطل و مستدرک باشی.

این قدر از این دروغ ها می گفت؛ مثل این که خانه خراب شده این دو ساعت که در میدان قاپوق و کاه فروشان در دکّان علّافی بارش را می فروخته، هرچه راپورتچی در شهر بوده اند پیش او آمده اند.

در تاریکی نمی بینیم ما که کِی روشن است و کی تاریک تاریک.تاریک بوده است حتما، مثل ما که ساکت و تاریک سر جایمان بودیم وحتی پچپچه نمی کردیم.