شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8326

من کز وطن سفر نگزیدم به عمر خویش/در عشق دیدن تو هواخواه غربتم

شهری که شه و شحنه و شیخش همه مست اند/شاهد شکند شیشه که بیم عسسی نیست

تو فکندی ز وطن دور مرا دستم گیر/که چنین بی دل و بی صبر زحب الوطنم

سعدیا حب وطن گرچه حدیثی است درست/نتوان مرد به سختی که من اینجا زادم

هیچ ترتیبی و آدابی مجو / هر چه می خواهد دل تنگت ، بکو

از پی هر شکست ، پیروزی است / از دل شب ، سپیده می آید

پدر کشتی و تخم کین کاشتی / پدر کشته را کی بود آشتی

مکن خیره بر زیردستان ستم / که دستی است بالای دست تو هم

ابلیس را چون در دل آدم بار ندادند، مردود همه جهان گشت.
اهرمن از سجده انسان خاکی سر کشید/ زان‌که بود از شعله‌های عشق پنهان بی‌خبر

«انّا عرضنا الامانه علی السموات و الارض و الجبال فابین ان یحملنها واشفقن منها و حملها الانسان ...»
عرش آن بار گران‌سنگ که از دوش انداخت/ خاک بی‌باک، دلیر آمد و بر دوش گرفت

شما چه دانید که ما را با این مشتی خاک چه کارها از ازل تا ابد در پیش است؟ معذورید که شما را سر و کار با عشق نبوده است.
جلوه‌ای کرد رخت دید ملک عشق نداشت / عین آتش شد از این غیرت و بر آرم زد

پس، از ابر کرم، باران محبّت بر خاک آدم بارید و خاک را گل کرد و به ید قدرت در گِل از گِل دل کرد.
خاک دل آن روز که می‌بیختند/ شبنمی از عشق بر او ریختند

جیب: گریبان، یقه

نژند: خوار و زبون، کهنه

ادبار: نگون‌بختی، پشت‌کردن

تیره‌رایی: بداندیشی، ناراستی

الف، ب 

 ب، ج

 الف، د

ب، د