شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 11840

بیا که گریه من آنقدر زمین نگذاشت/ که از فراق تو خاکی به سر توان کردن

جگر سنگ به نومیدی من می‌سوزد/ آب حیوانم و از ریگ روان تشنه‌ترم

سفینه در عرق شرم می‌توان انداخت/ ز بس که منفعل از کرده‌های خویشتنم

تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذرد/ زندگی در سنگ خارا چون شرارم بگذرد

حرف‌های ما هنوز ناتمام / تا نگاه می‌کنی / وقت رفتن است

ولی افسوس و صد افسوس / ز ابر تیره برقی جست / که قاصد را میان ره بسوزانید

تو نیستی که ببینی / چگونه جای تو در زندگی سبز است / هنوز پنجره باز است

من خزانِ جاودانه پشت میز / یک جهان ترانه‌ام شکسته در گلو / شعر بی‌جوانه‌ام، نشسته روبرو