شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16643

الف و ب

ب و هـ

هـ و ج

د و الف

بتی کاو هر دمم دشنام های شکرین بخشد / به از دشنام نبود،گر نبات و انگبین (عسل) بخشد

اگر دهم بوی شکوه بیرون ز رنگ تقریر می چکد خون / مپرس از یاس حال مجنون ، دماغ گفتن خراش دارد

گل بجوشد و گلابش همه خیس عرق شرم / که به یک خندۀ طفلانه چه بود آن همه آزار

چون قصد کمال از غزل آن عارض زیباست / شعر تر چون آب نگوییم چه گوییم

حق ز ادراک خلق مستور است                                          از مقام مقربّان دور است

ذرّه کی ظرف انبساط شود؟                                          حق محیط است، کی محاط شود؟

با کَرَم‌های بی‌نهایت تو                                               قطره، بحریست از عنایت تو

حق بود نزد بینش احرار                                           محتجب از عقول چون ابصار

آتش‌افروز تب هجریم و هرگز کس ندید                                                               جوش تبخال شفاعت بر لب زنهار ما

آفتاب ما طلوع از مشرق یثرب نمود                                                                  فارغیم ای مصریان از ماه کنعان شما

فرهاد را چه ذوق که او با وجود دل                                                                   در کار زخم سنگ کند زخم تیشه را

گو بوی گل بسوز دماغم که داده‌اند                                                                         از بهر بوی دوست دماغ دگر مرا