شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 7289

بشوی ای خردمند از آن دوست، دوست / که با دشمنانت بود هم‌‌نشست 

جهان پیر است و بی‌‌بنیاد، از این فرهادکش فریاد / که کرد افسون و نیرنگش، ملول از جان شیرینم

ما درد دوست پیش حکیمان نمی‌‌بریم / ساقی بیار می که مسیح و حکیم ماست 

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم / بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

قمری ریخته‌بالم به پناه که روم؟ / تا به کی سر کشی ای سرو خرامان از من

از گوهر مرادم چشم امید بسته است / این اشک نیست کاندر دامان من بیفتد

چه گلی گر نخروشد به شبش بلبل شیدا / چه بهاری که گلش همدم خار آمده باشد

حیف از نثار گوهر اشک ای عروس بخت / با روی زشت زیور گوهر نکو نبود

این پنج روزه مهلت ایّام آدمی است             آزار مردمان نکند جز مغفلی

جز نیک‌بخت پند خردمند نشنود          این است تربیت که پریشان مکن دلی

پندی شنو از بنده و بر خور ز خداوند       هرگز دلی از خویش میازار و دگر هیچ

ملامت‌کنی گفتش ای باددست          به یک ره پریشان مکن هرچه هست

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن، حذف همزه

مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن، بلند تلفظ کردن مصوت کوتاه

مستفعلن مفاعلن مستفعل فعل، حذف همزه

مستفعل مستفعل مستفعل فع، کوتاه تلفظ کردن مصوت بلند