شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس پنجم : آغازگری تنها

ترتیب و توالی ابیات از نظر آرایه‌های «ایهام، حس‌آمیزی، تلمیح، جناس» در کدام گزینه درست آمده است؟ الف) صفیر بلبل شوریده و نفیر هزار برای وصل گل آمد برون ز بیت حزَن ب) هر مرغ به دستانی در گلشن شاه آمد بلبل به نواسازی حافظ به غزل‌گوییج) نمانده چشمة آب بقا به ظلمت دهر به جز چراغ جمال بقیت الهید) دانم سر آرد غصّه را، رنگین برآرد قصّه را این آه خون‌افشان که من هر صبح و شامی می‌زنم

ج ـ الف ـ د ـ ب

الف ـ ب ـ ج ـ د

ب ـ د ـ ج ـ الف

ب ـ الف ـ د ـ ج

آرایه‌های همة ابیات درست آمده است به‌جز گزینة .........

حرفی از لعل لب او به کنایت گفتم خضر لب تشنه ز سرچشمة حیوان برخاست(تلمیح، تشبیه)

ای زلف تو سر تا قدم آشوب جهانی وی در چمن حُسن، قدت سرو روانی(مجاز، تشبیه)

کرشمه‌ای کن و بازار ساحری بشکن به غمزه، رونق و ناموس سامری بشکن (جناس، کنایه)

تو آفتاب و دلم همچو سایه در پیِ تو دو چشم در تو نهاده‌ست و گشته هر جایی (تناقض، اغراق)

مضمون کدام گزینه متفاوت است؟

خانگی باشد اگر دزد ، به صد تدبير / نتوان کرد از آن خانه نگهباني

پيوسته از هوای خود آزار می کشم / در خانه است دشمن من فرش چون حباب

با دشمنان هم خانگی زآن دوست ميزيبد نکو / از دوستان بيگانگي آن آشنا را می رسد

از نفس حذر بيش کن از دشمن خارج / زان آب بينديش که از خانه برآيد

در عبارت زیر چند وابسته‌ی پیشین به‌کار رفته است؟

«ظلومی و جهولی انسان در واقعه‌ی عرض امانت ناشی از همین مستی عشق حاصل از تقدیری است که در آفرینش او رفته است. این حال همان عشق‌بازی حکمت است که انسان را به قبول امانت وامی‌دارد و او را گرفتار رنج و مشکلات عشق می‌کند.»

۲‏

۳‏

۱‏

۴‏

آرایه در کدام گزینه نادرست آمده است؟

بگیر ای جوان، دست درویش پیر / نه خود را بیفکن که دستم بگیر (تضاد)

برو شیر درّنده باش، ای دغل / مینداز خود را چو روباه شل (تشبیه)

ز نخدان فرو برد چندی به جیب / که بخشنده، روزی فرستد ز غیب (کنایه)

شغال نگون‌بخت را شیر خورد / بماند آن‌چه روباه از آن سیر خورد (جناس همسان)