شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 9292

در دل مجنون چه سوز بود ز لیلی / هست مرا ای نگار از تو همان سوز

هرچه زان تلخ‌تر بخواهد گفت / گو بگو از لب شکربارش

به چین زلف چو شامت نمی‌رسد دستم / نسیم زلف تو از مشک ناب می‌جویم

چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را / که شاهی افکند بر صعوه (نوعی پرنده) بیچاره شاهین را

همای گو مفکن سایه شرف هرگز / بر آن دیار که طوطی کم از زغن باشد

در باغ طبیعت نفشردیم قدم را / چیدیم و گذشتیم گل شادی و غم را

به زهر تشنه لبم با شکر چه کار مرا / دراز باد شبم با سحر چه کار مرا

تو خود به جوشن و برگستوان نه محتاجی / که روز معرکه بر خود زره کنی مو را

پوستینی ژنده دارم من / یادگاری ژنده‌پیر از روزگارانی غبارآلود / سالخوردی جاودان مانند

تا کدامین را تو می‌خواهی / زین درختستان بار و برگ / مرگ را جستن برای زندگی یا آنک / زندگی کردن برای مرگ

باغ ما در طرف سایه دانایی بود / باغ ما جای گره خوردن احساس و گیاه / باغ ما نقطه برخورد نگاه و قفس و آینه بود

خانه خالی بود و خوان بی‌آب و نان / و آن چه بود آش دهن‌سوزی نبود / این شب است آری شبی بس هولناک

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم / کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

بهر این فرمود رحمان ای پسر / کل یوم هو فی شان ای پسر

به شهر عشق منم شهریار و چون حافظ / منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن

گفت فردا بشنوی این بانگ را / نعره یا حسرتا یا ویلتا