شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 24210

ساقی و مطرب و می جمله مهیاست ولی / عیش بی یار مهیا نشود یار کجاست

دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ/ ای هیچ برای هیچ بر هیچ مپیچ

هم نظری هم خبری هم قمران را قمری / هم شکر اندر شکر اندر شکر اندر شکری

با زمانی دیگر انداز ای که پندم میدهی / کاین زمانم گوش بر چنگ است و دل در چنگ نیست

به چمن روی نهی سرو و سمن می‌سوزند / برفروزی همه اطفال چمن می‌سوزند

بدانگه که خیزد خروش خروس / ز درگاه برخاست آوای کوس

ور به سنگ از صحبت خویشم برانی عاقبت / خود دلت بر من ببخشاید که آخر سنگ نیست

جان بی جمال جانان میل جهان ندارد / هر کس که این ندارد حقا که آن ندارد

سه    

 چهار   

پنج           

شش

گرم بازآمدی محبوب سیم‌اندام سنگین‌دل / گل از خارم برآوردی و خار از پای و پا از گل

خرّم تن او که چون روانش / از تن برود سخن ‌روان است

هر راهرو که ره به حریم درش نبرد / مسکین برید وادی و ره در حرم نداشت

ز راه رحمت و رأفت چو جان پاک معصومان / مرا از زحمت تن‌ها بکن پیش از اجل تنها