شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 9637

بی‌علاقگی پادشاهان هند به زبان فارسی

بی‌علاقگی شاعران هندی به سرودن شعر به زبان فارسی

سفر نکردن شاعران ایرانی به هند

حاکمیت استعمار انگلیس در هند

تذکرۀ شاه طهماسب - عالم آرای عباسی

مجالس‌المؤمنین - عین‌الحیات

مجالس‌المؤمنین - تذکرۀ شاه طهماسب

جامع عباسی - مجالس‌المؤمنین

به چاک جیب سحر فکر بخیه بر باد است / گسسته‌اند چو شبنم ز هم رفوی‌ تو را

فکر شنبه تلخ دارد جمعه را بر کودکان / من چه‌سان غافل به پیری از غم فردا شوم

 گل در این گلشن ز بس آسیب دارد در کمین / بال بلبل را خیال دست گلچین می‌کند

محروم اگر شدم ز سر کوی او چه شد / از گلشن زمانه که بوی وفا شنید

وابسته بودن شعر به دربار باعث شد که طبقات و گروه‌های بیشتری مدعی شعر و شاعری شوند.

رفاه اقتصادی مردم در دوره صفوی، این امکان را برای همه مردم فراهم آورده بود که هرکس به اندازه توان خود به امور فرهنگی از جمله ادبیات بپردازد.

به سبب آشنایی ایرانیان با اروپا، شاعران در مراکز تجمّعی مثل قهوه‌خانه، به مشاعره، مناظره و نقد آثار یکدیگر می‌پرداختند.

از ویژگی‌های عمده شعر بیدل از شاعران مشهور این قرن، مضمون‌های پیچیده و تخیل‌های رمزآمیز شاعرانه است.

 چون بعضی از شاهان صفوی مقام شیخی و رهبری طریقت داشتند باید خود را در مقام فرهنگی والایی نگاه می‌داشتند.

چون شاهان عثمانی و هندی رقیبانی قدرتمند بودند که به مسائل فرهنگی توجّه ویژه داشتند.

شاهان صفوی با رؤسای مذاهب در تماس نزدیک بودند.

موقعیت جغرافیایی پایتخت شاهان صفوی از عوامل مؤثر در میزان توجه شاهان صفوی به هنر بود.