شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19730

از پی آن‌که قضا عاشق تو کرد مرا / این همه تیر جفا بر من مسکین چه زنی

به صورت از نظر ما اگرچه محجوب است / همیشه در نظر خاطر مرفّح ماست

امروز من چو خار و گیاهم ذلیل و پست / از باغ بخت، نو کندم هر زمان بلا

تو جفا کنی و صولت دگران دعای دولت / چه کنند از این لطافت که تو پادشاه داری

س_حر را با معجزه ک_رده ق_یاس                                                                       هردو را بر م_کر پندارد اساس

هردو صورت گر به هم ماند رواست                                                                 آب تلخ و آب شیرین را صفاست

زین عصا تا آن عصا فرقی است ژرف                                                              زین عمل تا آن عمل راهی شگرف

حرف ظرف آمد در او معنی چو آب                                                                 ب_حر م_عنی، عن_ده ام الکتاب

چو در کار خدا چون و چرا نیست / امید از حق بریدن هم روا نیست

یا ملاذالمسلمین در کفر عصیان مانده‌ام / از خداوندم امید رحمت و چشم عطاست

همگی وبالم از تو به خدا بنالم از تو / بنشان تکبّرش را تو خدا به کبریایی

هر کس به هر گروهی دارد امید چیزی / ما را امیدگاهی غیر از خدا نباشد

ز چرخ آمد قضا نه از کام مردم / ازیرا بنده آمد نام مردم

نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ / که سبکباری خود را به خزان نگذاری

ای روح‌بخش بی بدل وی لذت علم و عمل / باقی بهانه است و دغل کاین علّت آمد وان دوا

آه این‌چنین اگر شکند آستین سعی / پیراهن سپهر، قبا می‌کنیم ما

جوشن داوودی این‌جا شاهراه ناوک است    سخت جانی مانع تیر قضا کی می‌شود؟

امید خطا نیست چو در شست کماندار    اندیشه جستن ز سر تیر قضا چیست؟

اجل نیامده جان را به طاق نسیان نه    روان نگشته قضا از سر روان برخیز

قضا چو دست برآورد ناله بی‌اثر است    سپند از آتش سوزان نجست از فریاد