شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 18551

بده ـ همه ـ زه

باده ـ بِنه ـ‌گره

پگاه ـ آلوده ـ‌ چَه

کریه ـ‌گیاه ـ‌ راه

چرخ بر گرد تو دانی که چسان می‌گردد / همچو شهباز که بر گرد کبوتر گردد

ماه چون شب شود، از جای به جایی حیران / پی کیخسرو و دارا و سکندر گردد

هر نفس کز تو برآید، چو نکو درنگری/ آز تو بیشتر و عمر تو کمتر گردد

این سبک خنگ بی‌آسایش بی‌پا تازد / وین گران‌کشتی بی‌رهبر و لنگر گردد

U U - - 

U - U - 

U - - U

U - - - 

هفده

پانزده

شانزده

هجده

من که با مویی به قوّت برنیایم ای عجب 

نهان گشت کردار فرزانگان

مرا تا نقره باشد می‌فشانم 

تنم فرسود و عقلم رفت و عشقم همچنان باقی