شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16709

یک

دو

سه

چهار

مصلحت این است کز رویش نپوشم چشم شوق / کز جهان پوشید چشم مصلحت‌بین مرا

گیرم به خون دیده نویسم رساله را / کس را در آن حریم چه حد رسالت است؟

من ار محبوب خود را می‌پرستم، دم مزن واعظ / که از کفر محبّت اولیا جستند ایمان را

من و سودای غمت گر همه جان در خطر است / من و خاک قدمت گر همه خون در هدر است

باز آی که بی‌روی تو ای شمع دل‌افروز       در بزم حریفان اثر نور و صفا نیست

گفتن برِ خورشید که من چشمه نورم      دانند بزرگان که سزاوار سُها نیست

 روی تو مگر آینه لطف الهی است    حقّا که چنین است و در این روی و ریا نیست

 دی می‌شد و گفتم صنما عهد به جای آر      گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست

بر سرم قاتل اگر بار دگر خواهد گذشت / زندگی را با دم تیغش ز سر خواهم گرفت

نه من از پرده‌ی تقوی به‌در افتادم و بس / پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

هزار عقده‌ی چین را یک انقلاب گشود / ولی به چین دو زلفت شکست شانه‌ی ما

خرّم شده باغ از تو چون جنّت / چون باغ تو نیست باغ در عالم