شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 5: اختیارات شاعری 1 (زبانی) | آزمون شماره 1058

غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل / که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را

همّت طلب از باطن پیران سحرخیز / زیرا که یکی را ز دو عالم طلبیدند

بتی این کاه را چون کوه سنگین می‏ کند آن‌گاه / چه آتش‏ ها که در این کوه برپا می‏ کنم هر شب

سیل خون از جگر آرید سوی بام دماغ / ناودان مژه را راه گذر بگشایید

 شبان وادی ایمن گهی رسد به مراد / که چند سال به جان خدمت شعیب کند

 نماند تیری در ترکش قضا که فلک / سوی دلم به سر انگشت امتحان نگشود

 بربند لب هم‌چون صدف مستی میا در پیش صف / تا بازآیند این طرف از غیب هشیاران ما

 زندگی تازه ببین بعد از این / چند از این زندگی سرسری؟