شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 1883

به نسیم شمال مشهور بود و اشعارش را در روزنامه‌ای به همین نام منتشر می‌کرد.

از جانب مظفرالدّین‌شاه لقب شعری خود را دریافت کرد.

با زبان فارسی و ادبیات کهن، آشنایی عمیق داشت.

جایگاه خانوادگی او، انتسابش به شاعران آزادی‌خواه را در هاله‌ای از ابهام قرار می‌دهد.

خداوندنامه (فتحعلی‌خان صبا) _ تاریخ تطور نظم فارسی (ملک‌الشعرا)

تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران (ناظم‌الاسلام) _ قلب مادر (ایرج میرزا)

سه تابلوی مریم (میرزاده عشقی) _ روزنامه قرن بیستم (میرزاده عشقی)

شمس و طغرا (محمدباقر میرزا خسروی) _ داستان باستان (میرزا حسن‌خان بدیع)

شاعران دورۀ بازگشت به سبب فقر فرهنگی حاکم بر جامعه و سستی و رخوت حاکم بر ادبیات به پیروی از اسلوب های کهن پرداختند.

در عصر بیداری، شاعران خود را وقف مردم کردند و به محتوا بیش از صور خیال توجه داشتند.

هاتف اصفهنی از معروف ترین شاعران عصر بازگشت است.

در عصر بازگشت موضوعات جدید در ادبیات و جامعه پیش آمد و لغات و اصطلاحات غربی وارد شعر شد.

از آنجایی که شاعران جدید توانایی سرودن آثار جدید در سبک جدید را نداشتند راهی به جز تقلید آثار پیشینیان نداشتند و به این سبب «سبک بازگشت» ایجاد شد.

هدف انجمن خاقان، رهایی بخشیدن شعر فارسی از تباهی و انحطاط اواخر دورۀ صفوی و دوره های بعد از آن بود، اما برای رسیدن به این هدف، راهی جز تقلید از آثار پیشینیان در پیش نگرفتند و به همین خاطر شعر را به دوران گذشته بازگرداندند و موجب پیدایش «سبک بازگشت» شدند.

هدف انجمن خاقان، ایجاد یک سبک جدید برای شعر فارسی بود. اما برای رسیدن به این هدف راهی جز تقلید آثار پیشینیان نداشتند تا بتوانند مقدمات سبک جدید را فراهم کنند. به همین خاطر شعر را به دوران گذشته بازگرداندند و موجب پیدایش «سبک بازگشت» شدند.

شاعران دوران جدید تمایل شدیدی به سبک هندی داشتند به همین دلیل سبک جدیدی را در شعر ایجاد کردند که دارای ویژگیهای سبک هندی باشد و حدفاصل بین سبک هندی و سبک دورۀ بیداری شود.