شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1

در همۀ ابیات واژه‌ای یافت می‌شود که «هم‌آوا» دارد، به‌جز:

چه سماع است که جان رقص‌کنان می‌گردد چه صفیر است که دل بال زنان می‌آید

واعظ شحنه‌شناس این عظمت گـو مفـروش زانکه منزلگه سلطان دل مسکین من است

از شـــور عشــق، سـلسـله‌جنبان عــالمم مـــرغی مـــرا ندید که آهنـگ برنداشت

خوش آن گروه که چون موج دامن خود را بــه دست آب روان قضـــا گذاشتــــه‌اند

در تمام گزینه‌ها تمام معانی واژه‌ها درست است جز گزینة .........

(فضل: بخشش و کرم) (گرده: میان دو کتف و بالای کمر)

(خودرو: خودرأی و لجوج) (آخره: چنبره و قوس زیر گردن)

(گسیل کردن: فرستادن و روانه کردن) (عنود: دشمن و بدخواه)

(گلبن: بوتة گل و گل سرخ) (ورطه: زمین پست و مهلکه)

در کدام گزینه مفعولی پس از فعل خود آمده است؟

مدامم مست می دارد نسیم جعد گیسویت / خرابم می‌کند هر دم فریب چشم جادویت

سواد لوح بینش را عزیز از بهر آن دارم / که جان را نسخه ای باشد ز لوح خال هندویت

تو گر خواهی که جاویدان جهان یک سر بیارایی / صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت

زهی همت که حافظ راست از دنیی و از عقبی / نیاید هیچ در چشمش به‌جز خاک سر کویت

کدام بیت مستقیماً عبارت «الدّهر یومان یوم لک و یوم علیک» را به یاد می‌آورد؟

منه دل بر این دل‌فریبان به مهر / که با مهربانان نسازد سپهر

درد ما را در جهان درمان مبادا بی ‏‌‏شما / مرگ بادا بی ‏‌‏شما و جان مبادا بی ‏‌‏شما

چنین است کردار گردان سپهر / گهی درد پیش آردت گاه مهر

در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند / که با این درد اگر در بند درمانند، درمانند

بیت زیر در مفهوم کلی با همهٔ ابیات به استثنای بیت .......... یکسان است.

«در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت / این عوعو سگان شما نیز بگذرد»

نیست در گلشن اسباب جهان رنگ ثبات / همه از دیدهٔ ما همچو نظر می‌گذرد

ای دل جهان محل ثبات و قرار نیست / دست از جهان بدار که او پایدار نیست

از نان و آب نیست بقا و ثبات ما / باشد ز درد و داغ محبت حیات ما

ثبات نیست جهان را به ناخوشی و خوشی / که او به عهد وفا سخت سست بنیاد است

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20498