شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15464

وجودی دارم از مهرت گدازان: مفاعیلن مفاعیلن فعولن

ما به یک شربت چنین بی‌خود شدیم: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

همی‌نالید و با گل راز می‌کرد: مفاعیلن مفاعیلن فعولن

دیگران چندین قدح چون خورده‌اند: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن

من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم / بدار ای دوست، دست از من که طاقت رفت و پایابم

ز عقل اندیشه‌ها زاید که مردم را بفرساید / گرت آسودگی باید برو عاشق شو ای عاقل

ازین پس عیب شیدایان نخواهم کرد و مسکینان / که دانشمند از این صورت برآرد سر به شیدایی

ای که در دل جای داری بر سر چشمم نشین / کاندرین بیغوله ترسم تنگ باشد جای تو

ستایش زهد ریایی و وعظ و اندرز در شعر

مقام معشوق اندک‌اندک متعالی می‌گردد تا آنجا که گاه با معبود یکی می‌شود.

برخی اندیشه‌ها، از جمله بی‌اعتباری دنیا رواج بیشتری می‌یابد.

توجه به صفا و پالایش درون