شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9742

در موقع گرفتاري، با هم بودیم پس در موقع آسودگی، سازگاري بهتر است وگرنه خرده گیران فرصت بدگویی پیدا می کنند.

در وقت مصیبت شریک بوده است در وقت آرامش، اجازه دادن بهتر است و الاّ فرصت عیب جویی می یابد.

چون در لحظۀ گرفتاري با او بوده است حال باید به دیدار او برود و الّا دیگران فرصت انتقاد پیدا می کنند.

آن گاه که با هم شریک بودیم، این گرفتاري پیش آمده، حال باید به او اجازه بدهی هرچه می خواهد بگوید.

نه از گل می گشاید دل ، نه از گلزار عاشق را / که باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را 

صف مژگان نگردد پرده دار چشم قربانی / قیامت کی ز شغل خود کند بیکار عاشق را ؟

دم شمشیر برق از هر گیاهی بر نمی گردد / ز جولان نیست مانع،وادی پُر خار،عاشق را 

به هر بی پرده ای اظهار نتوان کرد راز خود / دل شب ها بود گنجینۀ اسرار عاشق را 

متلکی می‌گفت که دو برادری مَثَل عَلَم یزید می‌مانید. دراز دراز ، می‌خواهید بروید آسمان شوربا بیاورید.
 

به شتر افسار گسیخته می‌مانی ، شلخته و هر دم بیل و هپل‌و هپو هستی.
 

خدایش بیامرزد ، پدر دریادل بود و در لاتی کار شاهان را می‌کرد.
 

نشانه می‌رفتم که به توپ بزنم اما پایم به توپ نمی‌خورد ؛ بور می‌شدم. بچه‌ها می‌خندیدند. به رگ غیرتم برمی‌خورد.

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار / چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم
 

دفتر دانش ما جمله بشویید به می / که فلک دیدم و در قصد دل دانا بود
 

پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت / ناخلف باشم اگر من به جوی نفروشم 
 

ایزد هرگز دری نبندد بر تو / تا صد دیگر به بهتری نگشاید
 

گاهی به کعبه می روم و گه به سوی دِیر                                                          دیوانه ام ز هر طرفم سنگ می زنند

این راه دور را ز سر شوق طی کند                                                                     با قامت خمیده و با پیکر نزار

شکسته پایی من بر فلک گران باشد                                                                   پیاده هر که رود بار کاروان باشد

راه سفر اگر همه ابروست تا جبین                                                         از ضعف چون هلال به یک ماه رفته ایم