شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 19673

گر شوی باخبر از سوز دل بی‌تابم / دم آبی نخوری تا نکنی سیرابم

بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویش / خود را خلاص کردم از پاسبانی خویش

گوشه‌ای خواهم که گوش آواز پایی نشنود / ور فلک را سقف بشکافد صدایی نشنود

 گفت و صوت و حرف را بر هم زنم / تا که بی‌ این هر سه با تو دَم زنم

زره ز زلف گره‌گیر بر تن است تو را / به روز رزم چه حاجت به جوشن است تو را

تا اختیار کردم سر منزل رضا را / مملوک خویش دیدم فرمانده قضا را

نازم خدنگ غمزه آن دلپذیر را / کز وی گریز نیست دل ناگزیر را

طالب جانان به جان خریده الم را / عاشق صادق کرم شمرده ستم را

اگر مرد عشقی کم خویش گیر / وگرنه ره عافیت پیش گیر

چو شیرش به سرپنجه در خود کشید / دگر زور در پنجه خود ندید

بدانست روزی پسر در کمین / که ممسک کجا کرد زر در زمین

بگیر ای جهانی به روی تو شاد / جهانی، که شادی به روی تو باد

الف _ د

ب _ و

ج _ ه_

د _ و