شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 7953

مرا گناه خود است ار ملامت تو برم/ که عشق بار گران بود و من ظلوم جهول

آسمان بار امانت نتوانست کشید/ قرعۀ فال به نام من دیوانه زدند

فرشته عشق نداند که چیست، قصّه مخوان/ بخواه جام و گلابی به خاک آدم ریز

مرا تحمل باری چگونه دست دهد/ که آسمان و زمین برنتافتند و جبال

هم‌آهنگ بودن ساختار و ترکیب دستوری کلام با طبیعت زبان

کنارگذاشتن قید و بندهای نثر مصنوع و فنّی

دشمنی با استعمار در قالب نثر روزنامه‌ای

بیان مسائل سیاسی و اجتماعی

صائب این آن غزل حافظ شیراز که ‌گفت                                      مژده‌ ای دل که مسیحا نفسی می‌آید

به شهر عشق منم شهریار و چون حافظ                                 منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن

نغمه حافظ شنو ز خامه صائب                                       چند نشینی که خواجه کی به درآید

به فکر صائب از آن می‌کنند رغبت خلق                           که یاد می‌دهد از طرز حافظ شیراز