شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9769

وگر به خنده درآیی چه جای مرحم ریش/که ممکن است که در جسم مرده جان آری

ز چشم مست تو واجب کند که هشیاران/حذر کنند ولی تاختن نهان آری

ز حسن روی تو بر دین خلق می ترسم/که بدعتی که نبوده است در جهان آری

اگر به تحفه جانان هزار جان آری/محقر است نشاید که بر زبان آری

ای آشنای کوی محبّت صبور باش    بیداد نیکوان همه بر آشنا رود

صبر کن بر نَفَس گرم خود ای تشنه جگر           که چو دل آب شود چشمه حیوان گردد

صبوری ورز اگر خواهی که کام دل به‌دست آری                   سرانجام همه کارت بُود از صبر پا بر جا

هر آن کسم که نصیحت همی کند به صبوری       به هرزه باد هوا می‌دمد بر آهن سردم