شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - فارسی هشتم

آرايۀ ذکر شده در مقابل كدام بيت، نادرست است؟

گر از روي تو برگردم بخيل و ناجوانمردم روان از من تمنّا كن كه فرمانت روان باشد(نغمة حروف)

بیا تا برآریم دستی ز دل که نتوان برآورد فردا ز گل(جناس)

داغ عشق تو ز اندازة ما افزون است دستي از دور بر اين آتش سوزان داريم(كنايه)

همه آفريده است بالا و پست تويي آفرينندة هر چه هست(تشبيه)

در کدام گزینه آرایه کنایه به کار نرفته است؟

بدین امید دلم در رَهت به خاک افتاد / که خم شود سر زلفت، ز خاک بردارد

کجا دولت وصلش آرم به دست / که جز باد چیزی ندارم به دست

گردن مکش از رضای این کار / در گردن من خطای این کار

اگر خلاص، مُحال است از این گنه که مراست / بدان کرم که تو داری امیدداری هست

مقصود از «خسرو» در مصراع «بود آن خسرو بی‌لشکر و یاور تشنه» کیست؟

امام حسین (ع)

امام علی (ع)

حضرت عباس (ع)

حضرت محمد (ع)

معنی همهٔ کلمات مقابل در کدام گزینه به درستی بیان نشده است؟ «معدوم - عصیان - دیار - بخت»

نیست شده - ستم - شهرها - اقبال

نابود گشته - نافرمانی - خانه‌ها - قسمت

ملعون - فریاد - جمع‌دار - نصیب

اعدام شده - سرکشی - سرزمین - بهره

در کدام بیت، قافیه‌ی مصراع دوم نقش مفعولی دارد؟

اگر تو فارغی از حال دوستان یارا!/ فراغت از تو میّسر نمی‌شود ما را

شب فراق نخواهم لباس دیبا را/ که شب دراز بود خوابگاه تنها را

دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را/ تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را

تفاوتی نکند قدر پادشایی را/ که التفات کند کم‌ترین گدایی را (التفات: توجه)

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - فارسی هشتم | آزمون شماره 25435