شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 4654

داور اگرچه شخصاً آدم درستکاری بود ولی حیف و میل مال را در راه پیشرفت امور به چیزی نمی‌شمرد.

یک دسته را به اسم مطیع کردن ایل بفرستد به طرف جنوب و یک دسته را هم به اسم تسخیر آذربایجان بفرستد به طرف شمال.

می‌گویند آن‌ها که تا دیروز خر هم نمی‌توانستند کرایه کنند حالا چون آخرالزمان نزدیک شده به قیمت صلوات اسب می‌خرند.

دنبال کسی می‌گشتند که نقش حضرت آدم را ایفا کند. تصادفاً کسی را پیدا کرده بودند اما می‌گفت مرا بکشید هم آدم نمی‌شوم.

مملکت را جور و استبداد ویران می‌کند / جور در هرجا که ره جوید چو ایران می‌کند

آن دم به خون دیده نشستیم تا کمر / کان سنگدل ببست کمر را به خون ما

مستقل نیست دو کس در سر یک رأی ولی / سر هر برزن و کو صحبت از استقلال است

کسی مالک جان و ناموس نیست / ندانند فریادرس را که کیست

یک

دو

سه

چهار

اگر زنده ماندم و بهاران ان شاء الله تعالی موافق خواهش آمدم، رفع همه حرف ها به فضل خدا می شود و اگر مردم و نیامدم، عذر ما بپذیر.

چه لازم که رای خود را در رای نوکر و چاکر مستهلک سازی و خود بالمرّه عاطل و مستدرک باشی.

این قدر از این دروغ ها می گفت؛ مثل این که خانه خراب شده این دو ساعت که در میدان قاپوق و کاه فروشان در دکّان علّافی بارش را می فروخته، هرچه راپورتچی در شهر بوده اند پیش او آمده اند.

در تاریکی نمی بینیم ما که کِی روشن است و کی تاریک تاریک.تاریک بوده است حتما، مثل ما که ساکت و تاریک سر جایمان بودیم وحتی پچپچه نمی کردیم.