شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 25176

فارسی میانه- ۳۰۰ ق.م تا حدود ۷۰۰ م

فارسی باستان- ۳۰۰ ق.م تا حدود ۷۰۰ م

فارسی میانه- ۵۵۹ ق.م تا ۳۳۰ ق.م

فارسی باستان- ۵۵۹ ق.م تا ۳۳۰ ق.م

چون کتابت در آن دوران مرسوم نبوده است

بیشتر آثار دینی اهمیت داشته است

به سبب اهمیتی که سنت شفاهی در ایران پیش از اسلام داشته است

حاکمان وقت از کاتبان حمایت نمی‌کردند

این زبان به ناحیه پارس تعلق داشته است و زبان رسمی دوران ساسانی بود.

اشعار کمی به این زبان در دست است و آنچه باقی مانده، دچار تحریف‌هایی شده است.

زبان درباری ساسانیان و زبان محاوره و مکاتبات مقامات دولتی بوده است.

به‌دلیل اهمیت سنّت شفاهی در ایران پیش از اسلام، آثار ادبی پهلوی به کتابت در نیامده بود.

زبان پارتی: در دوره اشکانیان رایج بود و تا اوایل دوره ساسانی آثاری به این زبان تألیف می‌شده است.

زبان پهلوی: کلیله و دمنه و یادگار زریران از آثار مربوط به این زبان است. آثار کمی از این زبان برجا مانده است.

زبان فارسی باستان: آثار برجای مانده این زبان، فرمان‌ها و نامه‌های شاهان هخامنشی است که به خطّ میخی نوشته شده است.

زبان فارسی دری: ادبیات این زبان به مفهوم واقعی خود، تقریباً هم‌زمان با دولت طاهریان پدید آمد.