شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27949

جان ندارد هر که جانانیش نیست / تنگ‌عیشی است آن که بستانیش نیست

نُه فلک از دیده عماریش کرد / زُهره و مه مشعله‌‌داریش کرد

 جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی را / نجستم زندگانی را و گُم کردم جوانی را

گفت: چون گلگونه‌ی مرد است خون / روی خود گلگونه‌تر کردم کنون

اگر مرا تو ندانی بپرس از شب تاری / شب است محرم عاشق گواه ناله و زاری

چه روح‌ها که فزایی چه حلق‌ها که ربایی / چو ماه غیب نمایی ز پرده‌های نهانی

چو شیر و چون شکر بادا همیشه / چو صهبا و چو حلوا این عروسی

روح تویی نوح تویی فاتح و مفتوح تویی / سینه‌ی مشروح تویی بر در اسرار مرا

حسن اگر این است، ناصح همچو ما خواهد شدن / چوب تر، آخر به آتش آشنا خواهد شدن

ما به این در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم / از بد حادثه این‌جا به پناه آمده‌ایم

پیش از تو آب معنی دریا شدن نداشت / شب مانده بود و جرأت فردا شدن نداشت

ز شراب لعل نوشین من رند بی‌نوا را / مددی که چشم مستت به خمار کشت ما را