شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 10984

زبانم را

بیانی آتشین

به هر جمعیتی

نیارید

دوازده

چهارده

پانزده

شانزده

تغافل چه حاجت به خود چیده باشد / که آن نازنین سوی ما دیده باشد

وه که گر من باز بینم روی یار خویش را / تا قیامت شکر گویم کردگار خویش را

سر جانان ندارد هر که او را خوف جان باشد / به جان گر صحبت جانان برآید رایگان باشد

روزها گر رفت گو رو باک نیست / تو بمان ای آنکه چون تو پاک نیست

جانش تویی _ زیبا چو گل

را باز کن _ پنهان شدم

سلطانِ دل _ ظاهر کنی

گشاده‌ای _ غمخواری

چو شد روز رستم بپوشید گبر / نگهبان تن کرد بر گبر، ببر

 مگر می‌‌نبینی که دَد را و دام / نینداخت جز حرص خوردن به دام

 به موسی کهن عمر کوته امید / سرش کرد چون دست موسی سپید

بگویم مثالی از این عشق سوزان / یکی آتشی در نهانم فروزان