شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20599

بود روشن‌تر از خورشید تابان / ولی منکر شدش از جهل نادان

چون در تو نمی‌رسد فلک یک ذرّه / چه سود ز گشتن فلک چندینی

زان می‌خواهم بی‌خودی خویش که تو / بی‌خود کنی آن گاه به‌ خود راه دهی

چون هر چه که داری تو سرش پیدا نیست / قانع نشوم به هیچ هرگز از تو

به هِندِ غصّه، مُنعم عاقبت محبوس می‌گردد / پر طاووس آخر دشمن طاووس می‌گردد

دین گرامی شد به دانا و به نادان خوار گشت / پیش نادان دین چو پیش گاو باشد یاسمن

حُسن را جلوه مده در نظر بی‌دردان / جلوه آفت بود آن را که جمالی دارد

صید لاغر دام با خود دارد از پهلوی خویش / حاجت دام و کمندی نیست صیّاد را

اگر همین خور و خوابست حاصل از عمرت / به هیچ کار نیاید حیات بی‌حاصل

حاصل عمرم همه بی‌حاصلی است / آه زین حاصل که حاصل کرده‌ام

خجلت بی‌ثمری قد مرا کرده دو تا / شاخ هرچند خم از جوش ثمر می‌گردد

می‌کشم چون بید مجنون خجلت از بی‌حاصلی / من که پیش از سایه بر خاکم ثمر افتاده است